.....

کاش شیخ عباس قمی در مفاتیح الجنان ذکر تسکین فراق کربلا را می نوشت برگ زردی با سماجت شاخه را چسبیده بود دستهای خویش و دامان توام آمد به یادم یا حسین(ع) باز هم شب زیارتی ارباب و دلی که تنگ شده برای حرم... بی سبب نیست شب جمعه شب رحمت شد.......مادری گفت :حسین.... و همه را بخشیدند نمی دانم چندمین شب جمعه ایست ک خیالم مهمان حرم باصفایت شده ...و نمی دانم کی لایق پابوسی شش گوشه ات خواهم شد ....به رسم ادب ؛ سلام ارباب ....صلی الله علیک یا اباعبدالله.ع مسافر

چه واژه های مقدسی چه واژه های بی نهایتی چه واژه های نابی مادر ... معلم ... حضرت خالق چه سنگ تمامی گذاشته برای این دو مادر که بهشت را زیر پایش ارزانی داشته و معلمی که پیشه اش را مساوی با شغل انبیا دانسته همانقدر که این دونام مقام ومنزلت دارد به همان اندازه رسالتی ست بر گردنشان رسالتی عظیم از سوی خالق کریم و رسالت مادر و معلم انسان سازی ست خوشا به حال مادران و معلمانی که هماره در انجام وظیفه ی دینی و اخلاقی شان اولین و بهترینند همانان که درس زندگی را با طعم عشق و چاشنی محبت در می آمیزند و انسانهایی صالح و سالم به بار می آورند به پاس ادب و تشکر دست بو

امشب تمام عاشقان رادست بسر کن/یک امشبی با من بمان بامن سحر کن/بشکن سر من کاسه ها و کوزه ها را/کج کن کلاه ،دستی بزن،مطرب خبر کن/گلهای شمعدانی همه شکل تو هستند/رنگین کمان را بر سر زلف تو بستند/تا طاق ابروی بت من تا به تا شد/دُردی کشان پیمانه هاشان را شکستند/یک چکه ماه افتاده بر یاد تو و وقت سحر…/این خانه لبریز تو شد شیرین بیان حلوای تر…/تو میر عشقی عاشقان بسیار داری/پیغمبری با جان عاشق کار داری/امشب تمام عاشقان رادست بسر کن/یک امشبی با من بمان بامن سحر کن/ یادش بخیر پارسال تو صحن قشنگت دلمو جا گذاشتم درست همونجایی که تسبیح عقیق دلم پاره شد و جاموند تو

کربلا...دلتنگم،مثل مادر بي سواديکه دلش هواي بچه اش را کردهولي بلد نيست شماره اش را بگیرد... خرج تو میکنم دلتنگی هایم را ، به امید دیدار کربلای تو ... من دلم نازک است و زود می گیرد... اما ایمانم اگر به چیزی بند کند ، دیگر هیچ حرفی نمی تواند آن را سست کند ؛ ایمان دارم وقتی دلم عجیب برای تو تنگ می شود ... وقتی عجیب دل هوای دیدارت دارد ... وقتی عجیب جاذبه ی قلبم به سوی توست ... آن لحظه نوشته می شود به پایم ثواب زیارتت! و دلم قرص میشود که تو را از همین اتاقم و پشت پنجره ای نیمه باز زیارت کرده ام... به خودم می گویم که تو صدایم را شنیده ای و قدری از هوای ملکوتی بین ا

چه بخوانی چه نخوانی برای تو... دچار یعنی عاشق و فکر کن که چه تنهاست اگر ماهی کوچک ، دچار آبی دریای بیکران باشد چه فکر نازک غمناکی !خوشا به حال گیاهان که عاشق نورند و دست منبسط نور روی شانه آنهاستهمیشه فاصله ای هست اگر چه منحنی آب بالش خوبی است برای خواب دل آویز و ترد نیلوفر، همیشه فاصله ای هست دچار باید بود و عشق صدای فاصله هاست صدای فاصله هایی که غرق ابهامند. مسافر...